பருத்தி

தண்ணீர் தட்டுப்பாடு இருந்தால், கீழ்குறிப்பிட்டுள்ள முக்கிய வளர்ச்சிப் பருவங்களில் கண்டிப்பாக நீர்ப்பாய்ச்சவேண்டும்.

1. 40-45 நாள் (பூக்கும் பருவம்)                   -           ஒருமுறை
2. 60-65ம் நாள் (காய்க்கும் பருவம்)           -           ஒருமுறை
3. 75-80ம் நாள் (காய் வளர்ச்சி பருவம்)     -           ஒருமுறை
4. 90-100ம் நாள் (காய் முதிர்ச்சிப்பருவம்)            -           ஒருமுறை

மேற்கண்ட நான்கு பருவங்களிலும் குறைந்தது ஒரு முறை வீதம் ஆக மொத்தம் நான்கு முறை தண்ணீர் கட்டுவது மிக மிக அவசியம். தண்ணீர் தட்டுப்பாடு அதிகம் உள்ள இடங்களில் மாற்றுச்சால் முறையில் (அதாவது ஒரு சால்விட்டு மறுசாலில்) மேற்கண்ட நான்கு பருவங்களிலும் நீர் பாய்ச்சுவதன் மூலம் சுமார் 50 சதம் அளவு  தண்ணீரை மிச்சப்படுத்த முடியும். வசதியுள்ள விவசாயிகள், குறிப்பாக வீரிய ஒட்டு இரகப்பருத்திக்கு சொட்டு நீர் முறையைக் கையாளலாம். பாத்திகளில் நடுவதைவிட சால்களில் நடுவது தண்ணீரை சிக்கனப்படுத்தும்.

உயர்ந்த அளவில் விளைவிக்கும் பருத்தியை கட்டுக்கோப்பான அறுவடை  செய்வதும் கிடைத்த மகசூலும் தரம் பிரித்து தக்கவாறு சேமித்து பின்பு விற்பனை செய்வதும், பருத்திச் சாகுபடியின் இறுதிக் கட்டத்தில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான பணியாகும்.

இந்த விதத்தில் பருத்தி மற்ற எல்லா பயிர் வகைகளிலிருந்தும் முற்றிலும் மாறுபாடுகிறது. ஏனைய பயிர்க்ள அடுத்தடுத்து ஒன்று அல்லது இரண்டு தடவைகளில் அறுவடையாகி விடும்போது, பருத்தி அறுவடை செய்வது சுமார் நான்கு முதல் எட்டு வாரங்கள் வரை நீடிக்கப்படுகிறது. இது தற்சமயம் நம் நாட்டில் பயிரிடப்படும் எல்லா பருத்தி இரகங்களிலும் உள்ள ஒரு தவிர்க்க முடியாத அம்சமாகும்.

கிட்டத்தட்ட ஒரே சமயத்தில் எல்லா காய்களும் வெடித்து, ஒன்றிரண்டு தடவைகளிலேயே எல்லா பருத்தியையும் அறுவடை செய்வது இன்றைய பொருளாதார சூழ்நிலையில் மிகவும் வரவேற்கத்தக்க ஒரு குறிக்கோளாகும். ஆனால் இதற்கேற்றபடி வெகு குறுகிய காலத்தில் மகசூல் கொடுக்கக்கூடிய இரகங்கள் உருவாக்கப்படவில்லை.

தமிழ்நாட்டில் பருத்தி புரட்டாசி பட்டத்தில், அதாவது குளிர் காலப்பயிராக பயிரிடப்படும்பொழுது, ஆடிக் கடைசி மற்றும் புரட்டாசி மாதங்களில் விதைக்கப்பட்டு தை மற்றும் மாசி மாதத்திலும் மாசிப் பட்டத்தில் விதைக்கப்படும் பொழுது ஆனி, ஆடி மாதங்களிலும் பருத்தி எடுக்கமுடியும். இந்த இரு பருவங்களிலும் நிலவும் பெரும்பாலும் மிகவும் உதவுகின்றன.

அறுவடைக்கான இந்த சூழ்நிலையை, குறிப்பாக பருத்திக் காய்கள் நன்கு வளர்ச்சியடைந்து, முதிர்ச்சி பெற்று, சீராக வெடித்து முழுப்பலனையும் கொடுக்குமளவுக்புப் பயன்படுத்தல் மிகவும் முக்கியம். நீண்டகால இரகங்களான சுவின், டி.சி.எச்.பி 213, மத்திய கால இரகமான எம்.சி.யு 5, எல்.ஆர்.ஏ 5166, எம்.சி.யு 12, எம்.சி.யு 13 மற்றும் இடைவிட இன்னமும் குறுகிய காலத்தில் விளைந்திடும் எம்.சி.யு 7, எஸ்.வி.பி.ஆர் 2 அவற்றின் வயதுக்கேற்றபடி, தகுந்த பருவங்களில் விதைத்து, மழையற்ற தெளிவான சூழ்நிலையில் எல்லாக் காய்களும் வெடிக்கும்படி செய்வது நல்லது.

பருத்திக் காய்களில் மேலிருந்து கீழாக லேசாக கீறல் தோன்றி, பின்பு சுமார் 2-3 நாட்களில் முழுவதுமாக நன்றாக மலர்ந்து வெடித்தபின் தான் பருத்தி எடுக்கவேண்டும். சரிவர வெடிக்காத காய்களிலிருந்து பருத்தி எடுக்கக்கூடாது. 120 நாளில்  தொடங்கி வாரத்திற்கு ஒரு முறை அல்லது பத்து நாட்களுக்கு ஒரு முறை வீதம் நான்கு முறை பருத்தி எடுக்கலாம். நன்கு மலர்ந்து வெடித்த காய்களில் உள்ள நான்கு, ஐந்து சுளைகளையும் கைவிரல்களை காய்க்கு பக்கவாட்டில் கொடுத்த லாவகமாக எடுக்கவேண்டும். ஒரு கையால் காய்களைப் பறித்து இன்னொரு கையால் பருத்திச் சுளைகளை எடுப்பதைத் தவிர்க்கவேண்டும்.

காலை இளம் வெயில் நேரத்தில் பத்து மணிக்குள்ளாகவும், மாலை மூன்ற மணிக்கு பின்புப் பருத்தி எடுப்பது நல்லது. நடுப்பகலில், வெப்பமான சூழ்நிலையில் எடுக்கப்படும் பருத்தியில், காய்ந்து ஒடிந்த புழவிதழ்களும், சருகுகளும் சேர்ந்து நல்ல பருத்தியோடு கலந்துவிடும் வாய்ப்பு உண்டு. மேலும் இந்தப் பச்சை காய்களை பின்பு வெயிலில் உலர்த்தி வெடிக்கச் செய்தோ அல்லது தடியால் அடித்து பருத்தியை காய்களிலிருந்து பிரித்து எடுப்பது இன்னும் புழக்கத்தில் இருந்து வருகிறது. இது தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

தும்பும் தூசியும் இல்லாதபடி எடுக்கப்படும் சுத்தமான பருத்திச் சுளைகளை தனியாக ஒரு துணிப்பையிலோ அல்லது சாக்குப் பையிலோ வைத்துக் கொண்டு செடியிலிருந்து கிடைக்கும் தரம் குறைந்த (அ) கொட்டை பருத்தியை தனியாக இன்னொரு பையிலுமாக வைத்துக் கொள்ளவேண்டும். துணிப்பையில் சேமிப்பதால், பருத்தி மாசுபடாமல் சுத்தமாக இருக்கிறது. எடுத்த பருத்தியை, வயலில் மண் தரை மேல் கொட்டி வைப்பதோ, நாள் முழுவதும் சூரிய வெப்பத்தில் காயும்படி போட்டு விடுவதோ கூடாது. மரநிழலிலோ அல்லது பண்ணையைச் சேர்ந்த வீட்டு முற்றங்களிலோ, கெட்டியான மண் (அ) சிமெண்டு தரையில் பருத்தியை அம்பாரம் போட்டு. பின்பு விற்பனைக்கு முன் நல்ல பருத்தி, கொட்டைப் பருத்தி, கொட்டைப் பருத்தியை மறுபடியும் தரம் பிரித்து. சாக்குப் பைகளில் தைத்து விற்பனைக்கு அனுப்பவேண்டும்.

ஒழுங்குமுறை விற்பனைக் கூடங்களில் எங்கெங்கு பருத்தி தரம் பிரிக்கும் வசதிகள் உள்ளனவோ அவற்றை பருத்தி விவசாயிகள் முழுமையாக பயன்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும். தரக்கட்டுபாட்டுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட பருத்திக்கு தனி மதிப்பும், கூடுதல் விலையும் உண்டு.

புரட்டாசியில் 375 மி.மீ வரை மழை கிடைக்க வாய்ப்புள்ளது, மதுரை மாவட்டத்தில் திருமங்கலம், விருதுநகர் மாவட்டத்தில் சாத்தூர், தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் கோவில்பட்டி ஆகிய பகுதிகளுக்கு எல்.ஆர்.ஏ 5166 (அ) எஸ்.வி.பி.ஆர் 2 இரகங்களை தேர்வு செய்யலாம். புரட்டாசியின் பின்பகுதி மற்றும் ஐப்பசி மாதங்களில் மழை பெறும் இராமநாதபுரம், விருதுநகர், திருநெல்வேலி மற்றும் தூத்துக்குடி பகுதிகளில் கே 11 மற்றும் கே.சி இரகத்தை தேர்வு செய்யலாம்.

அ. முன் பருவப் பயிர் அறுவடை முடிந்தபின்பு உடனே நிலத்தை உழுது தயார்  செய்யவேண்டும்.

ஆ. நிரந்தரதான அகலப்பாத்தி ஆழச்சாலைக் கையாளலாம்.

மழை நீரைத்  தேக்கி தன்னுள் வைத்துக்கொள்ளும் அதிகரிக்கும் பொருட்டு கோடை உழவு செய்தல் மிக அவசியம். இது நீரை சேமிக்க உதவுவது மட்டுமன்றி களைகளைக் கட்டுப்படுத்தவும் உதவுகிறது. கோடை உழவு செய்யும்போது நிரத்தின் சரிவுக்கு குறுக்காக உழவு செய்யவேண்டும். எனவே, வழிந்தோடி வீணாகும் நீர் தடுக்கப்பட்டு உட்கிரகிக்கப்படுகிறது.

மண்ணின் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கச் செய்யும் பொருட்டு தொழு உரம், மக்கிய குப்பை (அ) ஆடு மாடுகள் கிடைபோடுதல் ஆகியவற்றை முறையே செய்யவேண்டும். ஒரு எக்டருக்கு 12.5 டன் தொழு உரம் இடுவதால், மண்ணின் அங்ககத் தன்மை நிலை நிறுத்தப்பட்டு பருத்தியின் விளைச்சலையும் அதிகமாகப் பெறலாம். இப்படி  இடுவதன் மூலம் மண்ணின் நீர் சேமிப்புத் திறனும் அதிகரிக்கின்றது.

மண் பரிசோதனைப்படி உரம் இடவேண்டும். இல்லையெனில் பொதுப் பரிந்துரையின்படி உரமிடவேண்டும்.

சிபாரிசு செய்யப்பட்ட தழைச்சத்தில் பாதியையும் முழு அளவும் மணிச்சத்தை அடியுரமாகவும் இடவேண்டும். மீதித் தழைச்சத்தை 25-30 நாட்களுக்குள் மழை பெய்த மேலுரமாக இடவேண்டும். இடுபொருள் செவைக் குறைக்க அசோஸ்பைரில்லம் அசோட்டோபாக்டர் என்ற நுண்ணுயிர் கலவையை எக்டருக்கு 2000 கிராம் அளவில் இட்டு இராசயன உரத் தேவையைக் குறைக்கலாம்.

வேளாண் துறையினரால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட நுண்ணூட்டக் கலவையை 12.5 கிலோ சுமார் 40 கிராம் மணலுடன் கலந்து விதைச் சாலில் தூவவேண்டும்.

பஞ்ச நீக்கிய விதைகள் எக்டருக்கு 15 கிலோவும், பஞ்சு நீக்கப்படாத விதைகள் 20 கிலோவும் தேவைப்படும்.

ஊடுபயிராக உளுந்து மற்றம் பச்சைப்பயிர் பயிரிடுவதாக இருந்தால் எக்டருக்கு 10 கிராம் தேவைப்படும். தட்டைப்பயிறுடன் பயிரிடுவதாக இருந்தால் 7.5 கிராம் போதுமானது. நிலத்தை நன்றாக உழுதபின் 150 செ.மீ அகலத்திற்கு மேட்டுப் பாத்திகள் அமைத்து அதன் பக்கவாட்டில் 30 செ.மீ அகலமும் 30-60 செ.மீ ஆழமும் உள்ள சால்களை அமைக்கவேண்டும். இதன் மூலம் மண்ணின் ஈரம் அதிக காலம் பராமரிக்கப்பட்டு பயிர் செழித்து வளர ஏதுவாகின்றது. இயலவில்லையெனில் சாதாரண சால் முறையைக் கடைபிடிப்பது சிறந்தது. விதை நேர்த்தி, இறவைப் பயிருக்கு செய்தது போலவே, மானாவாரிப் பயிருக்கு செய்யவேண்டியது அவசியம்.

நிலத்தில் விதைகளை குறிப்பிட்ட ஆழத்தில் விதைக்கும்பொழுது பயிர் க்ளின் முளைப்புத்திறன் அதிகரித்து பயிரின் எண்ணிக்கை பராமரிக்கப்படுகிறது. பருத்தி விதையை 5 செ.மீ ஆழத்தில் விதைக்கவேண்டும். கொரு என்ற விதைப்பானை (அ) டிராக்டரின் மூலம் விதைக்கக்கூடிய உழவு விதைப்பான் கொண்டும் விதைக்கலாம்.
7. பயிர் இடைவெளி

தனிப்பயிராக இரகங்களையோ வீரிய ஒட்டு இரகங்களையோ சாகுபடி செய்யும் போது வரிசை இடைவெளியாக 45 செ.மீ செடிகளுக்கு இடையே 15 செ.மீ அளவும் விடவேண்டும்.

ஊடுபயிர் சாகுபடி செய்யும் போது ஓர் இரட்டை வரிசை பருத்தியை அடுத்து இரண்டு வரிசை பயறுவகை பயிர்கள் ஊன்றப்படுகின்றன. இதனால் பருத்தி செடியின் எண்ணிக்கை குறைவதில்லை.

பயறு வகைகளுக்கு 30 ஒ 10 செ.மீ இடைவெளியில்  ஒவ்வொரு இரட்டை இடைவெளியில் விதைக்கலாம். ஏ.பி.கே 1 என்ற உளுந்து இரகம் இதற்கு உகந்ததாகும்.

இறவைப் பயிருக்கு செய்தது போலவே

இறவைப் பயிறுக்கேற்றாற் போலவே

அ. பலபயன் கருவியால் விதைப்பு மற்றும் உரமிடலை ஒரே சமயத்தில் செய்யலாம்.

ஆ. கூம்பில் உரக்கலவையை இட்டு நிரப்பி இயக்கவேண்டும்.

இ. மூன்று நபர்களைப் பயன்படுத்தி இருவர் பருத்தியையும் ஒருவர் பயறுவகை விதைகளையும் இடவேண்டும்.

பருத்தி மற்றும் பயறு வகை விதைகளை 5 செ.மீ ஆழத்தில் கரிசல் மண்ணில் விதைக்கும்  போது குறைந்த மழையால் அவை பாதிக்கப்படுவதில்லை. அதிக மழை பெய்யும் போது மட்டுமே நீர் இந்த ஆழத்திற்கு இறங்கி விதைகள் முளைக்கின்றன.

ஒவ்வொரு இடைவெளியிலும் 3-4 விதைகளை விதைக்கவேண்டும்.

ஒரு குத்துக்கு இரண்டு செடிகளை விட்டு, விதைத்த 15 ஆம் நாள் செடிகளை களைத்து விடவேண்டும். பயறுவகை செடிகளை விதைத்த 20 ஆம் நாள் தட்டைப்பயறுக்கு 20 செ.மீ மற்றப் பயிர்களுக்கு 15 செஇமீ அளவில் விட்டு களைந்து விடவேண்டும்.

பருத்திக்கு புளுகுளோரின் என்ள களைக் கொல்லியை எக்டருக்கு 2 லிட்டர் என்ற அளவில் நீருடன் கலந்த தெளித்தலின் மூலம் முதல் 25 நாட்களுக்குள் களைகளை தடுக்கலாம். பின்பு 30 (அ) 40வது நாளில் களைக் கொத்தியைக் கொண்டோ (அ) தந்துலு கலப்பையைக் கொண்டோ இரண்டாவது முறையாக களைகளை அப்புறப்படுத்தவேண்டும்.

பயிர்  வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்க ஒரு கிலோ யூரியாவை 1 லிட்டர் தண்ணிரில் கலந்து 45 மற்றும் 65 நாட்களில் இலைகளில் தெளிக்கவேண்டும்.

விதைத்த 30 மற்றும் 45 ஆம் நாட்களில் நீண்டதகடுக்கத்தி கலப்பை உழுவது செடி வளர்ச்சி உகந்ததாகிறது. களையைக் கட்டுப்படுத்த மட்டுமன்றி நீரைச் சேமிக்கவம் உதவுகிறது. மண்ஈரம் காக்கும்பொருட்டு மண் போர்வை அமைத்து பயிர் வறட்சியில் வாடுவதைத் தடுக்கலாம். இதற்காக கசிவுநீர் மற்றுதம் பயிர்க் கழிவுகளைப் பயன்படுத்தலாம்.

குளிர்கால இறவைப் பருத்தியல் கூறப்பட்டுள்ள நடைமுறைகளையே கடைபிடிக்கவும்.